Gromadzimy historie pacjentów i ich rodzin, które na co dzień mierzą się z trudnościami związanymi z nieuleczalną chorobą bliskich. Poznaj świat i codzienność innych chorych. Przyjrzyj się bliżej ich trudnościom, aby – jako lekarz/opiekun – jeszcze lepiej ich zrozumieć.
Znajdują się tu również teksty i polecenia książkowe, w których poruszane są tematy życia, śmierci, chorób, trudności, żałoby i psychologii. Mogą one pomóc oswoić się z nieuleczalną chorobą.
dr n. med. Krzysztof Szmyd
Najnowszy wpis
Rodzic opiekujący się osobą niepełnosprawną dźwiga na swych barkach ciężki krzyż. Poświęcenie własnej kariery, zdrowia i marzeń wydaje się być koniecznością. Nie da się jednak stłumić w sobie pragnienia szczęścia i chęci samorozwoju. Bez tego nie mielibyśmy siły psychicznej do walki z chorobą najbliższych. Energia emitująca z nas ma ogromny wpływ na zdrowie fizyczne i psychiczne rodziny.
Rodzic opiekujący się osobą niepełnosprawną dźwiga na swych barkach ciężki krzyż. Poświęcenie własnej kariery, zdrowia i marzeń wydaje się być koniecznością. Nie da się jednak stłumić w sobie pragnienia szczęścia i chęci samorozwoju. Bez tego nie mielibyśmy siły psychicznej do walki z chorobą najbliższych. Energia emitująca z nas ma ogromny wpływ na zdrowie fizyczne i psychiczne rodziny.
Życie z nieuleczalną chorobą pełne jest wielu skrajnych emocji. Rozpacz i żal nad tym, czego nie mamy przeplata się z nadzieją na kolejny lepszy dzień. Problem dotyczy również naszych najbliższych. Jak radzić sobie z emocjami? Co robić, gdy codzienność przygniata? Wielu z nas znajduje chwilę wytchnienia oddając się sztuce. Wiersz, rysunek, makrama, rękodzieło – dróg jest wiele. Pomagają one choć częściowo wyrazić to, co niewyrażalne. Przedstawiamy historię pani Dagmary – mamy trójki wspaniałych synów.
W czasie przechodzenia ciężkiej choroby, zwłaszcza tej nieuleczalnej, pacjent powinien być pod stałą opieką personelu medycznego. Lekarze pomagają złagodzić ból i cierpienie towarzyszące chorobie, korzystając z dobrodziejstw współczesnej medycyny. Poza nimi ważną rolę odgrywają też bliscy pacjenta, których opieka często jest najlepszą formą wsparcia. Rodzina to skarb, który warto chronić, bo pomaga przetrwać trudny czas choroby. Jak jednak zatroszczyć się należycie o chorego członka rodziny i przy tym samemu zachować zdrowie?
W przypadku urodzenia się ciężko chorego dziecka zawsze rodzice zadają sobie szereg pytań: Co dalej, jak będzie wyglądała opieka nad chorym dzieckiem. Czy będzie potrzebne jakieś szczególne wyposażenie lub umiejętności, których nie mamy? Kto się na takiej chorobie zna, kto potrafi pomóc?
Dziewięcioletni Manuel odszedł w 2010 roku po długiej walce z nowotworem. Wyjątkowym testamentem, jaki po sobie zostawił, jest świadectwo niezwykłej relacji z Jezusem, jego największym przyjacielem. Swoim krótkim życiem pokazał, jak bardzo w codzienności można doświadczać obecności Boga.
Chłopiec wolny od stereotypów i konwenansów korespondował z kapłanami, biskupami, papieżem Benedyktem XVI, traktując ich jak przyjaciół. Był odważny, pokorny, zaangażowany. Układał własne modlitwy, starannie pisał. Do końca starał się zachować pokorę ducha i jednocześnie pozostał dzieckiem.
Przejmujące zdarzenia i słowa Manuela notowała jego matka. Wchodząc w świat Manuela, mamy szansę odnowić i ożywić swoją relację z Bogiem i z ludźmi.
Czy naprawdę tak chcę przeżyć swoje życie? To pytanie w pewnym momencie stawia sobie każdy z nas. „Napisaliśmy tę książkę na podstawie doświadczeń tych, którzy znaleźli się na krawędzi życia, dla tych, którzy wciąż mają dużo czasu i będą mogli cieszyć się owocami tych nauk” – mówią autorzy „Lekcji życia” Elisabeth Kübler-Ross oraz David Kessler. I w piętnastu lekcjach pokazują, że każdego dnia trzeba próbować żyć pełnią życia – nie tylko istnieć, ale żyć prawdziwie.
Najbardziej poruszająca książka ostatniego czasu. Autobiografia redaktora naczelnego magazynu „Elle”. Jean-Dominique Bauby w wyniku wylewu doznał paraliżu całego ciała. Jego oknem na świat stała się lewa powieka, którą wymrugał opowieść o cierpieniu, samotności, miłości i śmierci. Tworzenie książki stało się walką o istnienie. Poczucie humoru, ironia i dystans wobec otaczającego świata i własnych przeżyć spowodowały, że jego opowieść jest wzruszającą afirmacją życia.
Szkoła nie zostawiła właściwie żadnych wspomnień, za którymi by tęskniła… W liceum chłopcy odkryli jej urodę, a ona w sobie zdolności przywódcze i nieumiejętność podporządkowania się zakazom, rozkazom, nakazom, autorytetom… Na Warszawskim Uniwersytecie, wśród zgiełku akademiku, dyskotek, kawiarnianych spotkań wolna od szkolnych ograniczeń wreszcie pokochała naukę, na którą rzuciła się jak wygłodniałe zwierzę… Wegetarianka z wyboru, nie pijąca, nie paląca, była wśród studenckiej braci duszą towarzystwa… Leszek, magister prawa, został jej mężem i ojcem trójki dzieci… Po pięciu latach niańczenia maluchów w cieple domowego ogniska, rzuciła się w wir pracy… Została bizneswomen…
Kiedy jej firma Ars-media odnosiła spektakularne sukcesy gwałtownie zachorowała… Po trzech latach dostała diagnozę… choruje na SLA – śmiertelną, nieuleczalną chorobę… I tutaj powinna się kończyć historia jej życia…, a ona właśnie teraz dopiero się zaczyna…
Niektórzy z nas mieli szczęście spotkać w swoim życiu kogoś, kto stał się dla nich nauczycielem: mądrym, cierpliwym, potrafił udzielić dobrej rady, uczył poznawać świat. Dla Mitcha Alboma taką osobą stał się Morrie Schwartz, profesor Brandies University w Waltham. Po dwudziestu latach spotkali się ponownie. Autor przeżywał najtrudniejsze chwile swojego życia, a profesor Morrie Schwartz był już nieuleczalnie chory. Ta książka to relacja spotkań mistrza z uczniem. Jest magiczną kroniką wspólnie spędzonego czasu. Nieocenioną lekcją, którą Albom dzieli się z czytelnikami.